“Dit boek is een must read voor iedereen” 

Vanderstraeten presteert wat elke schrijver groot maakt: tonen hoe mooi en moeilijk het is om mens te zijn onder de mensen. Mazzel tov is een heel straf boek.(Filip Rogiers)

Beoordeel een boek nooit op basis van de cover. De ondertitel van Mazzel tov luidt: ‘Mijn leven als werkstudente bij een orthodox-joodse familie’. Het wekt de indruk dat we hier te maken hebben met een journalistiek boek, een soort Ik (Ali). Dat is niet zo. Non-fictie is het wel, maar er had net zo goed ‘roman’ op de cover kunnen staan. Margot Vanderstraeten haalt alle literaire technieken uit de kast. Dat moet ook, al was het maar omdat geen mens dialogen van dertig jaar geleden kan reconstrueren.

De ondertitel vloekt ook met een sleutelzin in het boek: ‘In dit huis had ik niet gewerkt. Ik had er met een nieuwe familie tijd, leven, doorgebracht.’ En wat de auteur daar vooral leerde, inderdaad, was dat je ook en vooral mensen niet moet beoordelen op de eerste, zichtbare laag.

Ook daarom is Mazzel tov meer literatuur dan journalistiek: het boek stelt meer vragen dan antwoorden. Pertinente vragen, zoals: ‘Waar hielden respect en voorzichtigheid op en gingen ze over in taboe?’ Kunnen we elkaar ooit echt kennen? Kunnen we samenleven? Hoe praten we over onszelf en elkaar? Wat is nou die hele identiteit?

Met een pen als een fileermesje maakt ze het besef dat ‘diversiteit, net als liefde, een werkwoord is’ op elke pagina aanschouwelijk zonder ergens belerend te worden. Dit boek is een must read voor iedereen, want multicultureel is vandaag élke omgeving. Ook verplichte lectuur daarom voor Zuhal Demir en de haren. Niet minder voor Abou Dyab Jahjah en de zijnen bij wie de lijn tussen antizionisme en antisemitisme wel degelijk soms flinterdun wordt.

Vanderstraeten presteert wat elke schrijver groot maakt: tonen hoe mooi en moeilijk het is om mens te zijn onder de mensen. Mazzel tov is een heel straf boek. (Filip Rogiers)

Lees het volledige interview in de Standaard van 21/04/2017 HIER