Een reis met de Eastern & Oriental Express is meer dan een luxueuze treinrit. Wie aan boord gaat, stapt in een verhaal dat naar Agatha Christie neigt. Op de kalme cadans van de wielen keer je terug naar de tijd waar dresscodes werden gerespecteerd, 70 km/u als snel werd ervaren, en landschappen geuren hebben.

Er is de alleenstaande Amerikaan uit Philadelphia die net voorbij de veertig is, maar als nostalgicus werd geboren en zijn hele leven lang hunkert naar alles wat van vroeger is. Hij draagt een tropenhelm als hij, in perfect gesneden beige kostuum, op het achterdek van de Eastern & Oriental Express staat en van een gin-tonic nipt. “Houdt de muggen weg, en voorkomt malaria.”

Er is de Schotse ingenieur die de ochtend met whisky begint en er tegen de middag enigszins rood aangelopen uitziet. Hij brengt zijn jaren voornamelijk op booreilanden door. Bij Exxon Mobil is hij, zes jaar geleden, zijn tweede vrouw tegen het lijf gelopen. Die tweede vrouw lacht nog met zijn grappen, en blijkbaar kent zij ze ook allemaal. “Komaan, Scott, vertel die ene nog eens.” Er reizen opvallend veel tweede huwelijken met de Express: de kinderen zijn het huis uit, er is geld voor exclusiviteit, de behoefte aan kabbelende rust is nijpend en een cruise lijkt te veel op een dobberende camping. Bovendien weet je sinds de Titanic en de Costa Concordia maar nooit.

Klik enlarge om te vergroten