Margot Vanderstraeten

Printemail

Almaar meer leerlingen en studenten lezen de boeken van Margot Vanderstraeten. Aan deze jonge mensen wil de schrijfster duidelijk maken dat het geen zin heeft om haar te verzoeken om een samenvatting door te sturen, of om haar te vragen 'binnen welke stroming haar romans zich afspelen'. Ook is ze niet bereid uit te leggen waar de titels van haar romans op slaan, en het antwoord op de vraag 'in welke mate haar schriftuur autobiografisch is', blijft ze hen ook bewust schuldig.

In plaats van op deze behoorlijk stompzinnige vragen te antwoorden, wil de schrijfster haar studerende lezers erop wijzen dat ze, vaak tegen de stroom van het lerarenkorps in, vooral hun eigen stem moeten volgen. En dat het zinvol is om onafhankelijk te leren denken. Leerkrachten die menen dat een roman pas besproken kan worden, als de auteur en het boek in een welbepaald hokje gestopt worden, zijn het slachtoffer van een geïndoctrineerd kuddedenken en zijn vergeten waar het in de literatuur werkelijk om gaat.

Het komt de schrijfster voor dat leerlingen en studenten hun tijd beter niet verspillen aan het nadenken over hokjes, en het maken van samenvattingen.  Al die uren kunnen veel beter besteed worden aan de lectuur van een volgend boek.

Voor wie het toch niet kan laten:
info@margotvanderstraeten.com
Maar zonder de garantie op een antwoord.