Recensies 'Alle Mensen Bijten'

De Vlaamse literatuur heeft er eindelijk nog eens een schrijfster bij

Margot Vanderstraeten is in staat om het nauwelijks waarneembare geritsel in het bestaan te registreren, geritsel waaraan je doorgaans voorbij gaat, maar dat eenmaal geregistreerd belangrijker is dan je denkt. De kinderherinneringen in het boek worden niet opgeroepen om de verloren tijd in te halen. Ze hebben niets paradijselijks, en wat er aan pijn verscholen ligt, wordt hooguit gesuggereerd. Die benadering voorkomt dat sentimentaliteit en een larmoyante sfeer de taal binnensluipen’ (Anthony Mertens)

De sereniteit in Alle mensen Bijten zit onder meer in de zuiverheid van de taal. Margot Vanderstraeten gebruikt eenvoudige zinnen. Met een minimaal gebruik van buitensporige woorden legt ze een grote sensitiviteit in de gebeurtenissen die ze beschrijft'. (Jeroen Overstyns, toen De Tijd, vandaag De Standaard)

De Vlaamse literatuur heeft er eindelijk nog eens een schrijfster bij'. (Frank Hellemans, Knack)

'Alle mensen bijten van Margot Vanderstraeten is een hartveroverend boek. Tijdloos én modern, sexy én ontroerend, elegant én bruut, hilarisch en uit het leven gegrepen, en bovenal: het is prachtig geschreven'. (Martin Bril)

˜Ik heb soms hardop gelachen, wat mij bij het lezen van een boek, het bekijken van een film of een TV-programma bijna nooit meer overkomt (oud)'. (Mark Uytterhoeven)

'Vanderstraeten maakt mooie zinnen. Met zeer veel taalgevoel en humor beschrijft ze het leven van Lydia, als kind, puber en volwassen vrouw'. (Gazet van Antwerpen)

'Alle mensen bijten is een korte zedenschets die overeind blijft door de luchtige maar tevens bijtende toon. Duidelijk is dat Vanderstraeten kan schrijven'. (Max Pam)

'Vanderstraeten laat de hoofdstukken botsen, rijmen en elkaar spiegelen dat het een aard heeft. Het is een geraffineerd spel dat voor vaart, ontspanning, ontroering en humor zorgt'. (de Morgen, Jeroen de Preter)

'De mooiste romans van nieuwe schrijvers komen de laatste jaren uit Vlaanderen. Zo ook dit debuut, over een meisje op weg naar volwassenheid. haar relaas is gruwelijk, ontroerend én zot, maar vooral bijzonder goed opgeschreven'. (Danielle Serdijn)