Vrijdag 9 juli 2010
Print
email
De president heeft voorlopig maar liefst 27 landen aan de haak geslagen. Hij handelt dan ook zoals een tot over de oren verliefde man in zijn tweede jeugd.
Je kunt niet naast zijn herwonnen geluk kijken. Het krult om zijn lippen. Ligt in elke stap die hij zet.
Hij heeft, conform de traditie der verliefden, zijn garderobe aan zijn nieuwe perspectieven aangepast. In zijn regionale periode droeg hij confectie, maar nu heeft hij het voordeel van het maatpak ontdekt.
Om aan de zijde van zijn geliefde Europa te paraderen kiest de man die vroeger zijn haar niet eens deftig wist te laten knippen, vandaag zorgvuldig stoffen in de beste kwaliteit. Hij ruilde zijn overjarige dassen voor een nieuwe collectie, en weet die nog deskundig in verschillende soorten knopen te strikken ook.
En dan de trotse blik waarmee hij dezer dagen de wereld overschouwt.
Dezelfde als die mannen kenmerkt als zij, met hun arm bewust nonchalant om hun knappe veulen geslagen, voorbij druk bevolkte terrassen waden.
Het is een vorm van trots die tot aan de rand met verbazing is gevuld.
Alsof de man zelf nog steeds niet kan geloven welk lot hem te beurt is gevallen.
Alsof hij zich ergens in dat kalende hoofd afvraagt of het wel degelijk de werkelijkheid is die hem overkomt. En bang is dat hij, zo arm in arm met engel Merkel, een droom beleeft.
Een fout maken verliefde mannen echter bijna allemaal: ze beloven hun nieuwe vlam een heus paleis.
Terwijl de praktijk toch al lang heeft uitgewezen dat de vogel meestal al gevlogen is voor dit goed en wel is ingericht.
