Margot Vanderstraeten

verliest zich niet in ellenlange uitweidingen of beschrijvingen, maar toont ook hier haar journalistieke achtergrond door kernachtig en meeslepend het decor en verhaal te borstelen en door elkaar heen te weven. Die eenvoudige, kortlopende syntaxis verbergt een grote taalbeheersing. (Yves Desmet) Op een intrigerende, indringende en intimistische manier fileert ze Victors leven of juister nog, ze schilt het als een smakelijke ui, rok na rok, tot de tranen in de ogen komen. (Dirk Verhofstadt)