Mazzeltov De Morgen 15/04/2017

Op 1 mei 1945, één dag nadat Hilter zich een kogel door de kop joeg,  brengen in de Oost-Duitse stad Demmin honderden moeders hun kinderen om. Nadien slaan ze de hand aan zichzelf. Het wordt de grootste collectieve zelfmoord van Duitsland. ‘Ik wil er niet over praten’, zegt een van de weinige getuigen van toen.  ‘We moeten erover praten’, zegt een andere.

‘C

Lees Verder

Het drama van Demmin – collectieve zelfmoord na dood Hitler

Op 1 mei 1945, één dag nadat Hilter zich een kogel door de kop joeg,  brengen in de Oost-Duitse stad Demmin honderden moeders hun kinderen om. Nadien slaan ze de hand aan zichzelf. Het wordt de grootste collectieve zelfmoord van Duitsland. ‘Ik wil er niet over praten’, zegt een van de weinige getuigen van toen.  ‘We moeten erover praten’, zegt een andere.

S

Lees Verder

Weer(zin) in een krekeltje?, Insecten eten

Nee, je redt de planeet niet als je mieren eet, en wantsen, termieten, kevers, krekels, rupsen, sprinkhanen of libellen. Maar jeetje, wat kan een strontvlieg lekker smaken en een honingmier zo geil zijn.’  Ben Reade van het Nordic Food Lab; gebeten om over insecten te weten
Ik vond het weerzinwekkend om zo’n larve te eten, laat staan om mezelf toe te staan het beest te proeven en zijn smaken, textuur en aroma’s te detecteren. Maar vervolgens heb ik dezelfde larvensoort in een klassieke, zelfgemaakte muesli verwerkt. Omdat ik het beest niet meer kon herkennen kon ik de larven, die lichtjes ploffen in je mond, lekker vinden.

Lees Verder

The Making Of the Jane

‘Gelukkig kan de stoof vanaf deze week weer mijn altaar zijn’. 

Op 22 december vorig jaar gingen bij Oud Sluis de deksels voorgoed op de potten en pannen. Een dag later verruilde Nick Bril, souschef van Sergio, zijn koksbuis drie maanden lang voor een bouwvakkersplunje.

Een dagboek van Nick en Sergio, over het ontstaan van The Jane Antwerp, het  restaurant dat – met dank aan enige vorm van massahysterie – al voor zijn opening het meest besproken van ons land werd. PROLOOG Ergens in januari 2010 Nick Bril:  ‘Sergio is mijn meester en mijn voorbeeld. Hoe hij bij Oud Sluis non-stop keihard werkt. Zijn energie. Zijn passie. Dat nooit kunnen ophouden en altijd maar dieper en beter willen. Hoe hij het beste uit zichzelf en uit heel zijn brigade, inclusief de afwassers, haalt. Daar heb ik gigantisch veel respect en bewondering voor. Maar ik weet dat ik, hoe goed en intens onze samenwerking ook is, nooit nog lang naast Sergio aan de passe en stoof zal staan.


Lees Verder

De beste kookboeken van 2013

De statistieken van de afgelopen boekenbeurs leverden nogmaals het bewijs. Kookboeken blijven als zoete broodjes over de toonbank gaan.  Geen wonder dus geen enkel uitgevershuis deze winstgevende, culinaire boot nog wil missen.  Alleen al in ons taalgebied verschenen dit- bijna afgelopen-  jaar ongeveer tien nieuwe Nederlandstalige kookboeken per week. Het […]


Lees Verder

De Douro, het gouden geheim

De Morgen, Sat. 22 Jun. 2013, Page 46   Port kent iedereen. Maar dat het betoverende gebied waar deze wijn van oudsher wordt gemaakt, amper toeristen lokt, is pijnlijk én onbegrijpelijk voor al die hardwerkende Portugezen die hun vallei leven willen inblazen. De rivier van goud, de Douro, wil niet langer […]


Lees Verder

Antwerpse joden in New York

Het is hoogst uitzonderlijk. Na jarenlange vriendschappelijke contacten kreeg journaliste Margot Vanderstraetenonlangs toegang tot een kleine groep Antwerpse modern-orthodoxe joden die in New York een nieuw leven hebben opgebouwd en er niet meer weg willen. ‘Ik voel me hier helemaal thuis, en ik kan hier helemaal joods zijn. Iets wat […]


Lees Verder

Orient express, de trein der traagheid

Een reis met de Eastern & Oriental Express is meer dan een luxueuze treinrit. Wie aan boord gaat, stapt in een verhaal dat naar Agatha Christie neigt. Op de kalme cadans van de wielen keer je terug naar de tijd waar dresscodes werden gerespecteerd, 70 km/u als snel werd ervaren, […]


Lees Verder

Een week jezelf kunnen zijn, kinderen met ernstige brandwonden

Na een intense week in Huize Fabiola in Maasmechelen namen 64 kinderen die ooit ernstige brandwonden opliepen, afgelopen zaterdag weer afscheid van elkaar. ‘Dit lotgenotenkamp is mijn leven. Hier word ik geschat op wie ik ben, niet op de littekens die ik heb.’ De bossen rond het centrum Huize Fabiola […]


Lees Verder

Schoolkeuze niet evident in Antwerps Borgerhout

IK heb een zoontje van drie, Victor. Sinds september gaat hij naar school”, vertelt Ann Convents die in Borgerhout woont en werkt. Ze is, net als haar man, grafisch ontwerper van opleiding, maar werkt nu bij de VDAB als trajectbegeleidster. Onlangs hebben ze in Borgerhout een fraaie eengezinswoning gekocht en verbouwd. Het profiel van dit gezin is representatief voor de recente groep inwijkelingen die zich in de betere buurten (bij het Krugerpark of in de Dreihoek) van Borgerhout nestelen.


Lees Verder

Een millimeter naar bakboord

DE LIGGING van Martin&Co, specialist in scheepsapparatuur, is zonder meer strategisch: de ruime winkel, met blinkende houten vloer die aan een geboend scheepsdek doet denken, ligt op de grens tussen de Antwerpse rosse buurt en het havengebied. Internationaler kan niet. De schippers die naar de balie achteraan de winkel stevenen, komen uit alle uithoeken van de wereld en vragen naar zeekaarten van gebieden met zo niet exotische dan toch vreemd klinkende namen: Rottumeroog, de Corantijn- en Nickerierivier, Takoradi, Puerto de Ribadasella, Cap Bon, Zandkreeksluis.


Lees Verder

Slovenië slooft zich uit

Tijdens een recent staatsbezoek aan Slovenië zei president Bush plechtig en met een ernst die alleen hem gegeven is, dat “hij blij was om in Slowakije te zijn”. Die lapsus zullen de twee miljoen Slovenen hem nooit vergeven. Het kraaknet glimmende ‘Oostenrijk zonder geraniums’ vindt dat het niets gemeen heeft met het ‘norse’ Slowakije en zeker ook niets met Slavonië (in het aangrenzende Kroatië). Het wil met die oostelijk gelegen, multi-etnische Balkan-gebieden zelfs liever niets te maken hebben. Slovenië slooft zich uit om schoon te zijn.


Lees Verder

The Big Five en zoveel meer

“Vanuit Nairobi is het drie uur naar het Masai Mara National Reserve”, zegt de ene chauffeur. “Als we om negen uur ‘s ochtends vertrekken, zijn we er nog voor het middaguur”, zegt de andere. “O, ik rijd, u slaapt en nog voor u uw ogen weer opent, zijn we al in het land van Simba, van de leeuw, dus”, zegt de derde. Maar Kenia is Afrika.


Lees Verder

De thuishaven van de stokvis

ONGEREPT. Dat is het adjectief dat het landschap van de Lofoten spontaan en volkomen terecht oproept. Je hebt niet eens je verbeelding nodig om, tussen de duizenden bergen die als een witte keten uit het water oprijzen, de dikke, krachtige staart van een walvis te zien opduiken. De zee rond deze eilandenarchipel, die van noord naar zuid zo’n 170 kilometer lang is, is de natuurlijke biotoop van honderden walvissen. Tussen mei en september kun je hier dan ook op walvissafari gaan. Niet om op de zoogdieren te jagen, wel om ze van dichtbij te zien en bestuderen.


Lees Verder

Het eerste departement van Frankrijk

Wie door Bresse fietst of wandelt, is werkelijk aan alle zijden omringd door heggen met daarachter uitgestrekte weiden waarin koeien of schapen staan te grazen. Of waar witte Bressekippen hun uiterste best doen om hun proteïnerijke maïs- en melkpoedervoeding in de obligate scharrelweide te verbranden. Want de Bressekip heeft een eer hoog te houden: ze is het enige hoen ter wereld met een Appellation d’Origine Contrôlée: een gecontroleerde herkomstbenaming dus. Bovendien moet de kip ervoor zorgen dat zij haar geld waard is.


Lees Verder