BRUSSEL: Schrijfster en freelancejournaliste Margot Vanderstraeten wordt de collega-columniste van Hugo Camps
Margot Vanderstraeten wordt voorpaginacolumniste 'De Morgen'
Vanderstraeten werkt al vele jaren op regelmatige basis mee aan deze krant, waar ze veelzijdige en gloedvolle reportages en portretten publiceerde in onder meer Zeno en De Morgen Magazine. Ze liet zich ook regelmatig opmerken met scherpe en vaak polemisch getinte opiniestukken.
Mise en Place
Nu in de boekhandel ! tweede druk
In haar derde roman, Mise en Place, beschrijft Margot Vanderstraeten het bestaan van de succesvolle chef-kok Victor Werner. Zijn leven staat volledig in het teken van de gastronomie; als het op de lekkernijen van de keuken aankomt, is alleen perfectie goed genoeg.
KNACK: " Ze schrijft zoals een zwarte weduwe de liefde bedrijft: meedogenloos".
Zeker omdat Vanderstraeten zo'n zeldzaam trefzeker en zinnelijk Nederlands schrijft, zelfs in de sterrenkeuken van de Vlaamse letteren.
'Het geheugen is een meesterkok uit Limburg'
Ze schrijft zoals een zwarte weduwe de liefde bedrijft: meedogenloos.
Het is geleden van haar debuut dat Margot Vanderstraeten met Mise en place in zo'n goede doen was. Een gesprek over Limburgse champignons, selectieve herinnering en de heilzaamheid van lekker eten.
Eerbetoon aan Martin Bril
'Er bestaat niet iets als troost, wel zijn er verzachtende woorden'
Hij zou in de loop van mei naar Frankrijk rijden. Voor de zoveelste keer. Hij, zijn laptop en zijn Volvo, drie betrouwbare, onafscheidelijke maatjes. Onderweg naar de Corrèze zou hij halt houden in Antwerpen. Dat deed hij graag. Even ergens stoppen als hij in beweging was. Toen zijn liefde voor Napoleon zijn leven beheerste, hield hij bij voorkeur halt in Waterloo, "een prachtig slagveld, misschien wel het prachtigste". Maar voor en na Waterloo en Napoleon verkoos hij als tussenstation Antwerpen. Eerst een drankje drinken in Café Hopper. Daarna lekker tafelen. Acht jaar geleden, toen ik Martin voor het eerst ontmoette, was dat drankje per definitie alcoholvrij. Enkele jaren later klonken we wijn, cava, en als het van hem afhing, het liefst zo veel mogelijk échte champagne. Hij wist toen al dat de drank niet langer zijn grootste vijand was, maar iets wat in zijn darmen zat en er, blijkbaar, niet meer uitwilde.
Gedicht voor Margot Vanderstraeten
Leo Vroman droeg een gedicht op aan Margot
Leo Vroman droeg een gedicht op aan Margot Vanderstraeten. het verscheen op Gedichtendag, 31 januari in De Standaard.
Schrijvers gaan niet dood
Eerste druk binnen 4 dagen uitverkocht!
Een reeks openhartige, gevoelige portretten waarin Margot Vanderstraeten met veel inlevingsvermogen aandacht vraagt voor een generatie schrijvers die mee het gezicht van de huidige Nederlandstalige literatuur heeft bepaald.
Fragmenten uit 'Alle Mensen Bijten'
Enkele fragmenten uit 'Alle mensen bijten', het boek van Margot Vanderstraeten dat in 2003 de Debuutprijs won.
Fragment uit 'De vertraging'
Over een paar jaar word ik vijftig. Ik heb niet lang meer. Ik weet wanneer het allemaal begint. De aftakeling. Praat me er niet over. Over al die kwalen die in boekjes, wachtkamers en kabinetten simpelweg ouderdomsverschijnselen heten. Ouderdomsverschijnselen klinken abstract. Terwijl niets zo concreet is als die vingers die niet meer recht kunnen omdat het ongedierte dat artritis heet, ze heeft aangetast. Niets is zo lichamelijk als die botten die geen andere keuze meer hebben dan de hele dag stil te zitten, omdat ze breken bij de minste beweging, en omdat het lichaam toch geen eigen stoffen meer aanmaakt om ze te herstellen.
Boeken
Mise en Place
Nu in de boekhandel ! tweede druk
In haar derde roman, Mise en Place, beschrijft Margot Vanderstraeten het bestaan van de succesvolle chef-kok Victor Werner. Zijn leven staat volledig in het teken van de gastronomie; als het op de lekkernijen van de keuken aankomt, is alleen perfectie goed genoeg.
Schrijvers gaan niet dood
Harry Mulisch, Remco Campert, Jef Geeraerts, Ward Ruyslinck, Ivo Michiels, Hella Haasse, Jos Vandeloo, Leo Vroman, Paul de Wispelaere, Willy Spillebeen, Willem van Maanen, Armando, Aster Berkhof, Hugo Raes, Christine D'haen, Henk Romijn Meijer, Simon Vinkenoog
De Vertraging
Walter Cottyn, afgekort WC, wordt in kamer 17 van het bejaardentehuis geboren. Die uitzonderlijke geboorteplaats is geen toeval: Cottyns ouders zijn de eigenaars van het rusthuis. Omdat Walter, temidden van zoveel aftakeling het enige wezen is dat leven uitstraalt, wordt er van alle kanten aan hem getrokken. Als kind doet Cottyn braaf wat de oude mensen van hem vragen. Als zijn moeder hulp nodig heeft met de verzorging van hoogbejaarden steekt hij altijd een handje toe.
Alle mensen bijten
Debuutprijs 2003
Alle mensen bijten is het ontwapenend verhaal van Lydia die uit alle macht haar tanden in het leven probeert te zetten. Lydia groeit op in een desolaat en kil gezin. Haar moeder is alcoholica, haar vader bevindt zich bij voorkeur in de wijdbeense nabijheid van de buurvrouw. ('het volstaat dat zij haar rok oplicht om zijn ademhaling te doen te stokken) Moederlief heeft, buiten de alcohol, nog andere verslavingen.